بیوگرافی احسان علیخوانی + عکس | جدید 95

آموزش مسائل زناشویی,اس ام اس ,عکس بازیگران,بیوگرافی بازیگران,مدل,دختر باحجاب زیباست,گالری

فال حافظ

آخرین مطالب ارسال شده

تبليغات

سايت

بازدید : 391 views

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

بیوگرافی احسان علیخوانی + عکس

احسان علیخانی (زاده‌ی ۱۵ آبان ۱۳۶۱ در تهران) تهیه‌کننده ، مجری تلویزیونی، دستیار کارگردان و کارگردان اهل ایران است.

زادروز : ۱۵ آبان ۱۳۶۱

تهران

محل زندگی : تهران

ملیت : ایران

تابعیت : جمهوری اسلامی ایران

تحصیلات : کارشناسی در رشتهٔ مدیریت بازرگانی

از دانشگاه : دانشگاه تهران

پیشه : تهیه‌کننده ، مجری تلویزیونی، دستیار کارگردان، کارگردان

سال‌های فعالیت : از سال ۱۳۷۹ دستیار کارگردان

 

از سال ۱۳۸۱ کارگردان

از سال ۱۳۸۳ مجری تلویزیونی

شناخته‌شده برای : مجری برنامهٔ برنامه ماه عسل و ویژه برنامه تحویل سال نو

برنامه(ها)ی تلویزیونی : برنامه ماه عسل از شبکهٔ ۳ سیما

ویژه برنامه تجلیل از قهرمانان المپیک و پارالمپیک از شبکهٔ ۳ سیما

ویژه برنامه تحویل سال نو از شبکهٔ ۲ سیما

دین : اسلام

مذهب : تشیع

.

.

.

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

زندگی

احسان علیخانی متولد ۱۵ آبان ۱۳۵۸ در تهران است و ساکن خیابان هروی است ، فارغ التحصیل رشته مدیریت بازرگانی از دانشگاه تهران است ، ۲ خواهر و یک برادر دارد و خودش فرزند آخر خانواده است ، مادرش پرستار بازنشسته است و به گفته خودش بهترین دوستش است ، با دیدن اجرای جواد یحیوی به کار اجرا علاقه مند شده ، اولین برنامه زنده اش در سال ۱۳۸۰ بوده ، او اجراهایی مانند صبح آمد و ماه عسل و.. را برعهده داشته است.

مجری جوان تلویزیون می گوید هیچ وبلاگ ، ایمیل یا سایتی ندارد و از اینترنت فقط برای جست و جوی اطلاعات استفاده می کند.

احسان علیخانی مجری جوان ، مسلط ، صمیمی و پرتحرک است که در چند سال اخیر توانسته اجراهایی به یاد ماندنی داشته باشد ، چندی است شایعه های فراوانی درباره او در برخی نشریات شنیده می شود.

احسان علیخانی در گفت و گو با هفته نامه سروش از کارها و فعالیت هایش و برخی دغدغه هایی که دارد صحبت کرده است.

– من در دفتر یکی از فیلمسازان به عنوان یکی از اعضای گروه صحنه و دستیار کارگردان فعالیتم را شروع کردم.

– شب های قدر برخی از مادران شهید بر سر مزار فرزندانشان می رفتند ، شمع روشن می کردند و حال و هوای خاصی داشت ، فکر می کنم این موضوع یکی از بهترین مستندهایی بود که توانستم به تصویر بکشم و به واسطه آن تأثیرگذار باشم.

– من یک دفعه وارد عرصه اجرا نشدم ، در مستندهایی که تولید می کردم با افراد مورد نظر از پشت دوربین صحبت می کردم ، کم کم جلوی دوربین این گفت و گوها را ادامه دادم تا اینکه باشگاه مهرورزان کار اجرا را شروع کردم ، پس از آن در بیشتر برنامه های مناسبتی شبکه یک حضور داشتم.

– اجرا استاندارد دارد و ثابت است ، شاخصه هایی همچون فیزیک ، صدا ، سیما ، نوع بیان و … مشخصات خاصی دارد و این مشخصات برای هر کسی یکسان نیست و متفاوت است ، من سال ها پشت دوربین بوده ام و با انواع اجراها آشنا هستم ، من تنها سعی کردم معدل یا میانگینی از نسل خودم باشم همین.

– من اجراهای لری کینگ و اپرا وینفری را برای خودم تحلیل کرده ام ، اینکه لری کینگ در برنامه های سیاسی و خانم وینفری در برنامه های خانوادگی و اجتماعی هنری معمولا با مهمان و مخاطبش چگونه ارتباط برقرار می کند.

– من فقط نوع اجرای آنها را نگاه کردم ، اینکه در مقابل مهمان بسیار بزرگشان هم خیلی راحت صحبت می کند و در خصوص پاسخ های مهمان هیچ گونه عکس العملی نشان نمی دهند، یکی از مسائلی که برایم مهم است و من در این دو مجری دیده ام این است که مجری نمی تواند بگوید این موضوع درست است یا غلط ، به نظرم خوب است که مخاطب همیشه نتیجه بگیرد ، یعنی ما قضاوت را به او بسپاریم.

– شما می بینید ساختارهای برنامه سازی از دهه ۶۰ تاکنون به یک شکل است مثلا برنامه صبحگاهی بخش های مشخصی دارد که همه شبکه ها در حال حاضر با یک ساختار برنامه تولید می کنند ، برای همین است که فلان برنامه صبحگاهی مخاطبانش را از دست داده است ، اگر برنامه ای با ساختاری جدید متنوع و جذب بخش شود مخاطبان زیادی کسب می کند.

– یکی از مشکلات صنف من این است که از طرف ما هر حرفی را می زنند ، من در طول این مدت با هیچ رسانه یا خبرنگاری صحبت نکرده ام حتی بسیاری از رسانه های مکتوب و مجازی با من تماس داشتند اما من با هیچ کجا مصاحبه ای نداشته ام ولی نمی دانم چرا این مطالب از زبان من گفته شده است ، نمی دانم باید چگونه با این ها برخورد کرد ، تنها نبود من در برنامه ها این بود که برنامه خوب و تأثیرگذاری به من پیشنهاد نشد ، اکثر برنامه ها همان برنامه های عادی بودند.

– مشکل من فقط شایعه نیست ، کافی است شما اسم من را در اینترنت جست و جو کنید ، وبلاگ هایی با عناوینی مثل کانون هواداران احسان علیخانی می بینند که هیچ کدام اینها مال من نیست ، من حتی ایمیل شخصی هم ندارم چه برسد به وبلاگ ، خیلی ها از این طریق با مردم ارتباط برقرار کردند که من همین جا اعلام می کنم من هیچ وبلاگ ، ایمیل یا سایتی ندارم ، استفاده من از اینترنت فقط برای جست و جوی اطلاعات است.

– بسیار زیاد در خصوص خودم شایعه شنیده ام ، سرطان شدید گرفتم ، از ایران برای همیشه رفتم ، به زندان اوین رفتم ، با نوه منوچهر نوذری هستم از جمله شایعاتی بود که به گوش خودم رسید.

– کسی به عنوان برادر من در شهر اصفهان به خواستگاری می رود و گویا کلاهبرداری می کند ، خانواده اصفهانی من را پیدا کردند و از من خواستند بگویم برادرم کجاست ، در حالی که من برادری نداشتم که بخواهد خواستگاری برود ، با کمک بچه های آگاهی فرد کلاهبردار را پیدا کردیم شاید باورتان نشود که از نظر قیافه بسیار شبیه من بود ، امیدوارم دیگر شاهد چنین اتفاق هایی در زندگی نباشیم.

– ما واقعاً چه تعداد مجری در کشور داریم ؟! وقتی یک بازیگر به راحتی می تواند به عنوان مجری در برنامه حاضر شود و حق الزحمه بیشتری هم درخواست کند پس این حق را می توان به مجریان داد که به کارهای دیگری برای کسب درآمد بپردازند ، مدیران رسانه ملی باید بدانند به این فکر باشند که مجریان متعهد و متخصص را حفظ کنند نه اینکه دست و بال آنها را ببندند.

.

.

.

.

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

شایعه‌ی ممنوع‌التصویرشدن

علیخانی در حین اجرای ویژه برنامه سال تحویل سال ۱۳۹۱ در واکنش به سخنان محمود احمدی نژاد که گفته بود وسایل ضروری عید در سر کوچه‌ی ما گران نیست،مردم تهران می‌توانند بیایند و از محله‌ی ما خرید عید را انجام دهند،به توبیخ و ممنوع‌الفعالیت وی از تلویزیون انجامید.ولی پس از یک روز شایعه‌ی ممنوع‌التصویر شدن علیخانی تکذیب شد.

.

.

.

.

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

مصاحبه

مادر من خیلی اوقات به من انتقاد دارد. بعضی مواقع زنگ می زند می گوید این چی بود روی آنتن گفتی؟ در کل آدم باید به یک جایی برسد که بتواند برگردد و مسیرش را با افتخار نگاه کند. من یک وقتایی برمی گردم و بعضی از برنامه‌هایم را نگاه می کنم عصبی می شوم. دلم می خواهد فریاد بزنم از فرط عصبانیت.

احسان علیخانی در تازه ترین گفتگویش از عموی شهیدش سخن گفته؛ عمویی که قهرمان دوران کودکی او بود و او تاکنون درباره او سخن نگفته بود چون کسی در این باره از او نپرسیده بود!..گفت‌وگوی روزنامه «تماشا»با وی در نتیجه ۲ ساعت پرسش و پاسخی است که تا به حال این مجری به آنها جواب نداده از اتفاقات ۹۱ تا سینما، موسیقی و حتی فوتبال.

اما باید اعتراف کرد که با احسان علیخانی گفت‌وگو کردن یکی از آن کارهای سخت شغل ماست؛ چون روبه‌روی کسی قرار می‌گیری که با تکیه بر حرفه‌اش استاد طفره رفتن و بحث را به بهترین شکل عوض کردن است ولی خب شاید اگر این گفت‌وگو تصویری انجام می شد برای اولین بار علیخانی خودش میهمان یک تاک شو بود و «صندلی داغ»‌ای از آب درمی آمد که دیدنی بود. به هرشکل هرچند که در گفت‌وگوی مکتوب نمی شود کنش ها و اتفاقات حاشیه‌ای یک مصاحبه را منعکس کرد اما سعی کردیم تمام حرفهای او را پیاده کنیم تا چیزی از قلم نیفتد..

این تصادف همون تصادفی هستش که ما در همون زمان گفتیم که خدا روشکر احسان علیخانی حالش خوبه..اگه به ارشیو سایت سری بزنید میتونید حتما پیدا کنید که ما اطلاع دادیم حالشون خوبه..

*با توجه به حاشیه‌هایی که در سال ۹۱ برایت اتفاق افتاد تصور اغلب افراد این است که سال گذشته برای احسان علیخانی سال خوبی نبوده، اما دوست داریم نظر خودت را درباره ۹۱ بدانیم.

به نظرم تجربه خوبی بود؛ یک سال پراز فراز و نشیب. هم برایم تلخی داشت و هم شیرینی. همه چیز باهم بود اما اگر بخواهم کلی بگویم بسنده می‌کنم به این جمله که ۹۱ برایم تجربه شگرفی بود. ضمن اینکه برای من حکم رسیدن به یک پاگرد را داشت؛ منظورم رسیدن به مرز ۳۰سالگی است. یک سرفصل در زندگیم بود.

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

*تصور می کنم در ۹۱ به جای یک سال چندسال بزرگ شدی؛ نه؟

این حرف را قبول دارم. وقتی خودم را مرور می‌کنم می بینیم این حرف، حرف درستی است. در دهه قبلی زندگی‌ام سال به سال جلو رفتم اما در سال گذشته انگار پرش چندساله داشتم. به یکباره مسیر عوض شد. بگذار یک داستانی را اولین بار اینجا تعریف کنم. من سال گذشته یک تصادف وحشتناک داشتم، ماشینم تقریباً له شد و آن با جرثقیل بردند. تقریباً ساعت ۲ شب یک آژانس گرفتم که خانه بروم. یک پسر دهه هفتادی من را سوار کرد. از فرط عصبانیت کفشم را درآورده بودم و چهارزانو روی صندلی نشستم!

*راننده تو را شناخت؟

آره و تعجب کرد و گفت شما چرا اینقدر حالتان بد است؟ ماجرا را برایش تعریف کردم و گفت: « می‌خواید یه چیزی پلی کنم حالتون خوب شه؟ » قبول کردم و دوسه تا قطعه برایم گذاشت که همه آنها شعر بود.

من واقعا حالم خوب شد از شنیدن آن شعرها. از آنجایی که این قطعات در فلش او بود نمی‌توانست آن فلش را به من بدهد و به همین دلیل گفتم: «بریم باهم دور بزنیم. ». اصلا حاضر نبودم بروم خانه؛ اینقدر که این آدم حال من را خوب کرد. بعد که رسیدم خانه مطمئن بودم به خاطر آن اتفاق بد تا مدتی ماشین نخواهم خرید.

*چطور با یک پسر دهه هفتادی توانستی اینقدر ارتباط بگیری؟

من در مصاحبت با او فهمیدم که خیلی بیشتر از سنش می فهمد. یک آدم فوق‌العاده باسواد و باهوش در زمینه ارتباطات بود و خب ما حرفهای زیادی برای گفتن داشتیم. یک سوال تا حالا دقت کردی که متعلق به هرنسلی باشی وقتی در مقابل نسل دیگری قرار می‌گیری می‌گویی دهه ما نسل سوخته است و کلی غر می زنی؟ !

*دقیقاً.

همه ما فکر می کنیم مشکلاتمان از نسل قبل و بعدمان بیشتر است. حرفهای من و آن پسر هم با این گلایه ها شروع شد اما بعد فهمیدم که چقدر این آدم اهل مطالعه است. من به او گفتم که در نوجوانی نسل ما دهه شصتی ها یک اتفاقی افتاد و آن این بود که سر کوچه‌هایمان یک مغازه‌ای به نام ویدئوکلوپی باز شد و ما شناسنامه می‌دادیم و فیلم تحویل می گرفتیم.

اولین بار من وارد آن مغازه شدم و به جای آن همه فیلم که در قفسه ها چیده شده بود و بوی نویی می داد فقط مغازه دار را نگاه می کردم. احساس می کردم این آدم کاشف سینماست! (می‌خندد) و هرچیزی که این مرد بگوید بی‌برو و برگرد درسته! این آدم اول به شناسنامه من نگاه می کرد بعد به ظاهرم و سرآخر فیلمی را تحویلم می داد.

معمولاً هم فیلم‌های جنگی به من می دادند چون در نوجوانی استخوان ترکانده بودم تصورشان این بود که فیلم جنگی بیشتر دوست دارم! ارتباط من با ویدئوکلوپ تا وقتی ادامه پیدا می کرد که فیلم‌های خوبی تحویل من می داد که دوست داشته باشم اگر یک بار این اتفاق نمی افتاد قطعاً ویدئوکلوپ را عوض می‌کردم و جای دیگری می رفتم. حالا و در این زمان من مجری و آن آقای ویدئوکلوپی خیلی باهم شباهت داریم.

*چرا؟

چون هردو پول می گیریم درقبال چیزی که می‌خواهیم تحویل بدهیم. یک دسته مان شناسنامه مردم دستمان است و یک دسته مان شناسنامه مردم دستمان نیست. برنامه ساز موفق کسی است که شناسنامه، هویت و دغدغه مردم دستش باشد، نباشد شکست خورده. مردم دیگر حاضر نیستند برنامه‌هایش را دنبال کنند.

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

*حالا ماشین خریدی بعد از آن تصادف یا نه؟

البته الان ماشین خریدم اما در سال ۹۱ من چیزی حدود ۱۰ ماه ماشین نداشتم و با آژانس این ور و آن ور می رفتم. تازه گاهی وسط خیابان دربست هم می‌گرفتم تا بیشتر کنار مردمم باشم.

*ممکن است با این جمله آخر متهم به زدن حرفهای شعاری هم بشوی.

آره ولی برایم مهم نیست چون دارم اعتقادم را می گویم. من اگر کنار این مردم نباشم که نمی توانم «ماه عسل» بسازم. من چندصدتا ماشین در آن ۹ماه سوار شدم، چندصدتا قصه شنیدم.

مردم آدمی مثل من را که در ماشینشان می بینند بعد از سلام شروع میکنند. (می خندد) یا دردودل می‌کنند، یا انتقاد می کنند. باورت نمی شود که چه حرفهایی می زنند. گوجه فرنگی گران می شد به من می گفتند و یک جاهایی یک جوری این را بیان می کردند که من تصور می‌کردم که اینها فکر می کنند من مقصرم! کل زندگی شان را برای من تعریف می کردند. اینقدر قصه‌های عجیبی من در این ماشینها شنیدم.

*شماره شان را هم می گرفتی که بهشان کمک کنی یا  با آنها ارتباط باشی؟

درباره کمک کردن که اصلا دوست ندارم حرف بزنم ولی با بعضی از آنها هنوز ارتباط دارم. این اتفاق که می گویم نه فقط در آژانس و تاکسی که گاهی در خیابان هم رخ می داد. مثلاً من در حال پیاده روی بودم که کسی من را سوار می‌کرد فقط به این خاطر که من را می شناخت. بعد در ماشین می فهمیدم که مثلا آرشیتکت است.

*از ارتباط با مردم خسته نمی شدی؟

قسم می خورم که مهم‌ترین دلیل ماشین نخریدنم در آن برهه این بود که هرروز آدم‌های جدیدی می دیدم و خیلی حرفهای شنیدنی که خسته‌ام نمی کرد.

*این بخشی از ماجراست. بخشی از قسمت اذیت‌کننده‌اش هم عکس گرفتن و حتی سرک کشیدن به زندگی خصوصی‌ات است. این موضوع اذیتت نمی‌کرد؟

خب چرا گاهی با این سوالات شروع می کردند که شما چقدر پول می گیرید. … بگذریم.

*نه اتفاقا بگذار این بحث را ادامه بدهیم خیلی جای خوبی رسیدیم. تصور مردم از احسان علیخانی چی بود؟

فکر می کردند من و همکاران من آدم‌های فوق‌العاده عجیب و غریب، ثروتمند و بانفوذی هستیم. درصورتی که خیلی‌ها می دانند که من وابستگی‌ام به کارم اندازه تار مو است.

*اما نمی‌توانی این را کتمان کنی که پول خوبی برای اجراهایت می گیری!

درباره این موضوع حتما حرف می زنیم. اما بگذار پرانتز حرفهای قبلی‌ام را ببندم. از یک جایی به بعد من شروع کردم به سوال کردن و آن آدم‌ها پاسخ می‌دادند. با خودم می گفتم کاش من یک دوربین با خودم می‌بردم یواشکی فیلمشان را می‌گرفتم.

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

*یعنی هیچ‌وقت این کار را نکردی که صدایشان را ضبط کنی یا تصویرشان را بگیری؟

(می خندد) نه من شبیه شما خبرنگارها نیستم. درباره برنامه‌هایم، فیلم، سینما، چیزهایی که دوست دارند یا ندارند می پرسیدم. من در این گفتگوها به این نتیجه رسیدم که مردم ما سادگی را خیلی دوست دارند. اینکه به شعور و شخصیتشان توهین نشود. برخلاف کاری که بعضی از ما می کنیم و از جمله خودم که گاهی مقوله‌های ساده را خیلی پیچیده کردم و تحویل مردم دادم.

*چه ۹۱ عجیبی داشتی! خب به ما بگو که چقدر آمدن به این پاگردی که ابتدای مصاحبه درباره اش گفتی روی جسارتت در اجرا هم تاثیر گذاشت. این اتفاقات از جسارتت کم نکرده؟

شک نکن که من هرگز بدون جسارت اجرا نخواهم کرد. من مجری که جسور نباشد را دوست ندارم. فکر می کنم تفاوتی که در من به وجود آمده این است که تا پیش از این در من احساس و هیجان بیشتر بود و حالا اما عقلانیت را بیشتر از آن دو فاکتور با خودم دارم.

جسارت اگر با عقلانیت پیوند بخورد خروجی‌اش خیلی بهتر خواهد بود. چون وقتی پشت سنگرت احساس باشد اجرایت یا خیلی خوب است یا خیلی بد اما عقلانیت و جسارت می تواند این را متعادل کند.

*بگذریم. یک موضوعی که فقط درباره احسان علیخانی صدق می‌کند این است که به واسطه رفتار و کنش‌و واکنشت حست را بیننده خیلی خوب می تواند تشخیص دهد اما درباره باقی مجری‌ها این موضوع صدق نمی کند. دیگران سعی می کنند در همه حال خوب باشند و کسی متوجه احوالات شخصی شان نشود.

این حرف کاملاً درست است اما به لحاظ حرفه‌ای اصلا اتفاق خوبی برای من محسوب نمی شود. یکی از انتقادات جدی‌ام به خودم همین است. اگر یک اتفاقی برایم در روز بیفتد کاملا روی اجرایم تاثیر می گذارد، اگر نتوانم با میهمانم ارتباط برقرار کنم کاملا این موضوع در شکل اجرایم هویدا می شود و این کار غلطی است.

برای کار کردن در رسانه یک تعریفی که وجود دارد این است که هیچ توجیهی برای مخاطب قابل قبول نیست وقتی تو حالت بده! چون حال بد من به مردم ربطی ندارد. اما دارم سعی می کنم که بیشتر به سمت عقلانیت بروم و این اشکالات را از بین ببرم.

*و قبول هم‌داری که برنامه ات در شب یلدا خیلی غمگین بود و این به خاطر حال بد خودت بود که کاملا قابل لمس بود.

شب یلدای امسال هم شب یلدا بود و هم مقارن با شهادت امام صادق.

*اما قبول کن آن برنامه مناسب شب یلدا و تصورات ما درباره این شب نبود. خیلی ناراحتمان کرد و حتی اشکمان را هم درآورد. من و خیلی‌های شبیه من برای آیتم خانه سالمندان واقعا متاثر شدند. حس ترحم‌برانگیزی تو نسبت به برخی از آدم‌ها حال من ِ مخاطبت را می گیرد!

من خوشحالم که این را می شنوم این یعنی اینکه تو و آدم‌های شبیه تو که ناراحت می شوند نرمال هستند. من به شدت برای آن دسته از افرادی که نسبت به آدم‌های این شکلی بی‌تفاوت هستند متاسفم.

در رسانه حتما باید یک کار مهمی انجام داد اینکه عقیده‌ات را از عقده ات جدا کنی. بعد از آن به این اعتقاد دارم که من اگر کاری را بسازم که به آن باور ندارم کسی برنامه را تحویل نمی‌گیرد.

احسان علیخانی یک سری مخاطبی دارد که از او انتظاراتی دارند و من نباید کاری را بکنم که همه انجام می‌دهند. همه توقع دارند که در شب یلدا یک سری بازیگر بیاوری و خوشحال و شاد بگوییم و بخندیم اما من ایمان دارم که در همان شب یک سری آدم تنها هستند که دلشان گرفته و هیچ کسی را ندارند. من حرف آن آدم‌ها را می‌زنم که بگویم شما تنها نیستید.

شاید با این تصاویر و مستندات بتوانم دلی را بلرزانم که درگیر این ماجرا شوند. شاید آدم‌هایی مثل تو هم باشند که نتوانند کاری کنند اما با متاثر شدن از این ماجرا متوجه سلامت روحی‌شان بشوند. آدم‌های بی‌تفاوت را هم که من اصلاً کاری‌ با آنها ندارم. بازنده ماجرا هم همین دسته بی‌تفاوت ها هستند.

ما باید جریان بسازیم. ما آدم‌های رسانه‌ای اگر جریان نسازیم می‌میریم. مثل آب راکد می‌شویم و به هیچ دردی نمی خوریم. بگذار برای اولین بار یک خاطره‌ای تعریف کنم. یک شب در رادیو می خواستم تست کنم ببینم چقدر می‌توانم تاثیر بگذارم. گفتم مردم یک خواهشی دارم ازتون! می خواهم خواهش کنم هرعکس و ویدئویی از زندگی خصوصی مردم داریم همین الان پاک کنیم.

هرکسی این کار را کرد برای ما اسمس بزند. تعداد عجیبی برای ما اسمس فرستادند و من فهمیدم که nهزارنفر آن شب عکس و ویدئویی که از زندگی و حریم خصوصی آدم‌ها بود را پاک کردند. آن شب یکی از شب‌های استثنایی زندگی من بود. وقتی داشتم از سربالایی جام جم پایین می آمدم بغضم گرفته بود از تاثیری که آن شب توانستم بگذارم.

*خودتم چیزی پاک کردی؟

(می خندد) نه؛ چون من هیچ چیزی از حریم خصوصی دیگران در گوشی‌ام نبوده و نیست. ولی بگذار جواب سوالت را کامل بدهم من برای تاثیر آمدم و همیشه به جمله فلسفی داستایوفسکی فکر می کنم اینکه کسی که اثری می سازد اگر نتواند جواب «که چی؟ » را به مخاطبش بدهد اثرش ارزشی ندارد.

*در برنامه‌هایت خیلی رو به دوربین حرف می زنی و گاهی این حرفها جنبه نصیحت می گیرد. این انتقاد به تو نشده که با ۳۱-۳۲ سال سن چطور برای پیرمردی ۸۰ ساله که ممکن است مخاطبت باشد حرف می زنی؟

اما من همیشه تکیه کلامم این است که دارم با رفیق‌هایم حرف می زنم. اما یک چیزی را درنظر داشته باش که وقتی می روی کفش فروشی فروشنده مراعات سنت را نمی کند، محصولش را می فروشد.

کار ما هم مشابه همین ماجراست. من یک برنامه‌ای ساختم و سعی‌ام این است که برای حرفم مخاطب هم رده خودم یا کوچک‌تر پیدا کنم. اما برکت برنامه‌های من همیشه به آن بیننده‌هایی است که جای پدر و مادری برای من دارند و اتفاقا تعدادشان هم کم نیست.

*ولی از انصاف نگذریم. هیچ وقت جسارت و نصیحت را با بی‌ادبی و گستاخی اشتباه نمی‌گیری و مشخص است که از هم‌نشینی با پیرمردها و پیرزن‌ها لذت می‌بری.

من اکثر دوستانم از خودم بزرگ‌تر هستند و یک مشکلی که همیشه با دوستانم دارم این است که از بس پای صحبت پدر و مادرانشان می نشینم خسته می شوند. آخر مگر می شود صحبت یک آدم ۷۰ساله را قطع کرد؟ این آدم برای من حکم کتاب دارد.

*احسان علیخانی! حس می کنی الان و در این زمان مردم چقدر دوستت دارند؟

من الان در یک پاگردی هستم که می توانم به مسیر دیگری بروم اما این مسیری که الان هستم را دوست دارم. من احساس می کنم که مردم با من ارتباط برقرار کردند چه خوب چه بد.

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

*کدام گروه بیشتر با تو ارتباط برقرار کردند؟

دهه شصت و هفتاد. نسل مامان‌ها هم خیلی با من ارتباط برقرار کردند نمی‌دانم چرا؟ البته من به این موضوع افتخار می‌کنم. وقتی یک مادری درباره من حرف می زند واقعا ذوق می کنم. در کل احساس می کنم الان در خانه مردم هستم امیدوارم بیرونم نکنند! اگر کم سر می زنم به خاطر این است که حوصله سربر نشوم.

*تا حالا شده که بعد از برنامه خانه بروی و مادرت از اجرای تو خوششان نیامده باشد و یا بگویند چقدر حرف زدی؟

زیاد (می خندد) مادر من خیلی اوقات به من انتقاد دارد. بعضی مواقع زنگ می زند می گوید این چی بود روی آنتن گفتی؟ در کل آدم باید به یک جایی برسد که بتواند برگردد و مسیرش را با افتخار نگاه کند. من یک وقتایی برمی گردم و بعضی از برنامه‌هایم را نگاه می کنم عصبی می شوم. دلم می خواهد فریاد بزنم از فرط عصبانیت. من هیجان زیادی صرف کردم به خاطر بعضی از برنامه‌هایم و این اصلا برایم قابل قبول نیست.

*خب برسیم به بحث شیرین دستمزد که سعی کردی از جواب دادنش فرار کنی. ما شنیدیم که پول خوبی برای هراجرایی می گیری. درسته؟

ببین بگذار صادقانه بگویم من کم کارم اما گران فروشم. هیچ کسی این را نمی گوید اما من با شهامت این را می گویم. جاهایی رفتم که فکر نمی کنم کسی پایش را آنجا بگذارد. من با جاهایی ارتباط برقرار می کنم که برای من کاملاً احساس وظیفه است.

البته این را هم بگویم که اگر بتوانم و وقت کنم. اما اگر من را برای یک مراسمی مثل افتتاحیه کارخانه‌ای دعوت کنند نمی روم. من خیریه، دانشگاه و سالگرد شهدا می روم و هیچ وقت هم حرف پول را با این آدم‌ها نمی‌زنم، چون آنها گردن من حق دارند. ولی وقتی فلان بانک می خواهد مراسم قرعه کشی بگذارد چرا باید رایگان یا ارزان بروم؟ مگر بانک چه حقی گردن من دارد؟

*یعنی اگر به هردلیلی مدتی نتوانی در تلویزیون باشی آن‌وقت حاضر نیستی در مراسم افتتاحیه کارخانه و قرعه کشی بانک اجرا کنی و پول خیلی خوبی بگیری؟

نه؛ باور کن اگر همین الان به من بگویند نیا نمی روم و کار دیگری می کنم. در اینکه من بچه تلویزیونم شکی نیست. وقتی در تلویزیون نباشم حالم بد است چون در آنجا بزرگ شدم. اولین روز که وارد تلویزیون شدم احساس می کردم وارد جعبه جادویی زندگی‌ام می‌شدم. واقعاًتلویزیون با نفوذترین رسانه است. اما در این۱۰-۱۲سال من کارهای دیگری هم یاد گرفتم؛ می‌توانم تیزر بسازم، می توانم زندگی خوبی هم داشته باشم.

*قهرمان دوران کودکی‌ات چه کسی است؟

رابین هود را خیلی دوست داشتم.

*به جز قهرمان‌های کارتونی چطور؟

عمویم.

*چرا؟

عمویم شهید شده.

*چرا هیچ وقت این موضوع را جایی مطرح نکردی؟ یا چرا از رانت رسانه‌ای این موضوع استفاده نکردی؟

نگفتم تا حالا چون کسی از من این سوال را نکرد. پرسیدی من هم صادقانه گفتم. رانت رسانه‌ای؟ ! چه شوخی بانمکی!

* چه چیزی را از تو بگیرند دنیا برایت تمام می شود؟

آبرو…

*از اینکه لحظه‌های مهمی مثل افطار و سال تحویل کنار خانواده‌ات نیستی چه حسی داری. چون این یک عذاب است که آدم کنار خانواده اش در این لحظات نباشد.

با عذرخواهی از مادرم و خانواده‌ام باید بگویم که برای من دقیقاً برعکس است من اگر در این اوقات تلویزیون نباشم دیوانه می شوم. من همیشه با دوستانم و نقدشان یک مشکلی دارم چون می گویم که روی تلویزیون حساسیت دارم نه اتفاقات آن.

*این روزها چه موضوعی خیلی فکرت را مشغول کرده؟

اینکه باید برای برنامه بعدی‌ام چه کارهایی کنم.

*راستی گویا پوران درخشنده برای بازی در آخرین فیلمش به تو پیشنهاد داده بود. ماجرای نپذیرفتن آن نقش در «هیس… دخترها فریاد نمی‌زنند» را برایمان بگو. چرا در این فیلم بازی نکردی؟

ببین یکی از فیلم‌هایی که خیلی روی من تاثیر گذاشت «پرنده کوچک خوشبختی» بود. خانم درخشنده را چندسال پیش در جشنواره فیلم کودک در اصفهان دیدم و من را به دفترش دعوت کرد.

رفتم و فیلمنامه را خواندم و به من گفت که دوست دارم نقش نامزد دختراصلی قصه را تو بازی کنی. سوژه فیلم برای من خیلی جذاب بود از آن جهت که جزو معدود سوژه‌هایی بود که خودم در تاک شوهایم نمی‌توانستم درباره‌اش حرف بزنم.

یعنی تجاوز؟

آره. همین الان من می توانم یک لیست بلند بالا از آدم‌هایی که به من پیشنهاد بازی دادند برایت بگویم. مشکل من فیلم خانم درخشنده نبود مشکل من این بود که مردم احسان علیخانی را با عنوان مجری می شناسند و نمی توانند آن بُعد را از من بپذیرند.

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

*البته این حرفت عملاً توسط خیلی از همکارانت رد شده. نمونه‌های زیادی داریم که مهم‌ترینش شهاب حسینی است.

شهاب اجرا را رها کرد و بازیگری را ادامه داد. مردم با من به عنوان مجری ارتباط برقرار کردند و شاید من را به عنوان بازیگر نپذیرند. خیلی روی این موضوع فکر کردم. من بازیگری بلد نیستم. این را هم بگویم که اتفاقاً پیشنهادهای خیلی خوبی هم داشتم.

از آن پیشنهادها که خیلی‌ها حاضرند برایش هرکاری کنند. هم رل یک بود و هم فیلمنامه عالی داشت اما نپذیرفتم. شاید خیلی از دوستان مجری من بتوانند هم‌زمان هردو کار را تجربه کنند اما من بلد نیستم. درباره «هیس… » هم من آن زمان یک جراحی داشتم و بعد از آن خانم درخشنده نتوانستند من را پیدا کنند و گویا تصور کرده بودند که من به خاطر طرفدارانم این پیشنهاد را نپذیرفتم.

*کارگردانی فیلم و سریال را چطور؟ تجربه می‌کنی؟

آره به کارگردانی بیشتر تمایل دارم. من سال‌ها دستیار کارگردانی کردم و قطعاً یک روزی آن را تجربه می‌کنم. من خیلی پیشنهادهای کاری متفاوتی داشتم که به خاطرآنکه تخصصی در آن نداشتم رد کردم. مثلاً چند تا از دوستانم اصرار داشتند که من سردبیر مجله شان شوم ولی خب من این کار را بلد نیستم و رد کردم. شاید خیلی موقعیت خوبی باشد اما من توانایی آن را ندارم.

*بهترین اتفاق و چهره‌های ۹۱ را در حوزه‌های موسیقی، سینما، ورزش از نظرت چه رویدادها و چه کسانی بودند.

در حوزه موسیقی که من واقعا اتفاق دندان‌گیری ندیدم. سینما هم (فکر می کند) من اصلا در سال ۹۱سینما نرفتم. چه عجیب! تئاتر هم زیاد ندیدم که بتوانم حرف بزنم. سال ۹۱ چهره المپیکی و پارالمپیکی ها بود. محمدخالوندی چوپان بوده و رفته لندن قهرمان پارالمپیک شده است. این آدم چهره‌ نیست؟ از نظر من چهره برتر سال است. در المپیک هم به نظرم احسان حدادی واقعا چهره سال ۹۱ بود.

*پرسپولیس؟

نپرس! واقعا سال بدی بود. پرسپولیس واقعا دارد هوادارانش را اذیت می کند. اگر پرسپولیس قهرمان جام حذفی نشود هوادارانش اذیت می شوند. نمی‌دانم چرا این تیم اینقدر آزاردهنده شده!

*فکر می کنی دلیل اصلی این همه افول پرسپولیس چیست؟

در اینکه این تیم محبوب‌ترین تیم کشور و آسیاست شکی نیست. من احساس می کنم در و تخته جور نمی شود. هزینه می‌شود، مربی خوب است، بازیکن خوب است اما باز هم نمی‌‌شود که نمی‌‌شود! اتفاقی که به نظرم در استقلال دارد بهتر می افتد. آهان! یعنی یکی از منفورترین چهره‌های سال ۹۱ به نظر من ژوزه بود. من نمی‌فهمم این آدم با چه رویی رفته از پرسپولیس شکایت کرده؟ !

*بازیکن محبوبت در پرسپولیست کیست؟

بازیکن محبوب کل زندگی‌ام علی کریمی است.

*سوال آخرم این است که از کسی در زندگی شخصی‌ات متنفر هستی؟

از تعدادی آدم ناراحت هستم اما از کسی متنفر نیستم. من از دنیا متنفرم که بزرگ‌ترین لذتش این است که آدم‌ها را به جان هم بندازد!

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

عکس های احسان علیخوانی, گالری عکس احسان علیخوانی

 


منبع: www.rahafun.com


دوست عزیز از مطالب جذاب زیر دیدن فرمایید



عکس احسان علیخوانی درکنار بهنوش بختیاری... عکس احسان علیخوانی درکنار بهنوش بختیاری . . . .
عکس باحال کودکی احسان علیخوانی عکس باحال کودکی احسان علیخوانی خوراک گاز بوده بچه گی هاش. با عکس الانش مقایسه کنی ، هیچ فرقی نکرده . . . . ...




برچسب ها : , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

تبليغات

سايت

دیدگاه شما در مورد این مطلب

  1. توسط : reza در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۹۲

    سلام سایتت جالبه.اگه میشه در مورد پدر آقای علیخانی هم مطالبی بذارید به این دلیل که بنده دوستانی در روستای البرز از توابع شهرشازند اراک دارم که مدعی هستند پدر احسان در این روستا زندگی میکند البته خود احسان هم چند بار به این روستا سرزده و دوستانم با ایشان عکس یادگاری دارند.

    • توسط : admin در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۹۲

      سلام آقا رضا
      چشم حتما.



Xبستن تبلیغات